… …… ……………. …… …
Cities — are a central thread in my artistic work, both in painting, text and photography. At times they emerge as the main motif, at other times they serve as a backdrop for different accents. The places I portray are those that have touched me somehow and left an imprint, becoming the cities of my days.
The cities of my days
Język moich miast…mówię językiem moich miast. Językiem nostalgii, pamięci kroków, oddechu ulic. Językiem odrapanych kamienic, graffiti, śmiechu przechodniów. Językiem klatek schodowych, bram, i metra, które przecina noc jak puls. Językiem tłumu, który mieni się kolorami codzienności. Językiem świateł w oknach, które opowiadają więcej niż słowa.
Qui non ci sono citta ma storie. Sì, storie. Storie di velocità, di passione, di presenza. Solitudine nella moltitudine. Historias das margens do ser. Do toque da brisa suave nas faces. Historia do coração que bateu mais forte — uma, duas, muitas vezes. Da saudade que ja vai ficar para sempre.
Historias del sufrimiento. Historias del amor. Historias de la belleza escondida. Las que me han maravillado.
And the freedom of spirit. Und …es ist – endlich – verstanden zu haben, dass alles seinen Sinn hatte. Seine Ordnung. Seinen Weg. Und dass es genauso sein musste.
Języki moich miast. Tych, w których mieszkałam. Tych, które żyją we mnie dalej. Tych, które odwiedzam. The cities that stayed within me do not disappear. They wait for me to name them, to give them a place, to let them tell their part of the story.
Cities, for thou I was born. Et finalement, avec tout mon amour pour vous, you cities of my days, welche Sprache sprecht ihr? What language? the cities whose language I ve borrowed, taken, transformed …and one day given back to you, this time as mine. Now it is ours, you cities, cities of my days …
Und ihr Städte, Städte meiner Tage…
Heiß liebe ich euch, leidenschaftlich, ganz.
Jede nenne ich eigen,
in jeder bin ich – Passant.
