w świecie
idealnie prowadzonych kresek
pokochałam
doskonałość krzywej.
Jej odwagę
wychylenia o 30 stopni.
Specjaliści nadbiegli,
by czym prędzej naprawić błąd w
systemie,
duży błąd, poważny błąd
błąd o nieprzewidywalnych
konsekwencjach
a ona -
wychylona przed szereg,
zawahała się na moment -
uśmiechnęła
a potem
odgięła nagle ramiona i uchylając się
regułom
uleciała
bo urodziła się,
by być krzywą…
w świecie
idealnych prostych
pokochałam
jej świeżość
niestandardową nowość jej form
nieco za głębokie wycięcia,
nierozsądnie mocne odchylenia od normy
chropowatość faktury
odwagę bycia
po prostu bycia
spokojnie -
spokojnie
zdążysz jeszcze,
zdążysz
nim
ulecisz
Jej miękkość
Wydawała się
Absurdem
Wyzwaniem
Brakiem przystosowania
Do twardej rzeczywistości skoncentrowanych form
Obcością kulturową
Tak
Obcością
A jednak
jednak
narysowana szybkim ruchem na szklanej powierzchni
zwiewna i silna
ożyła nagle pod ręką artysty
i
pomknęła przez świat
odbita od zimna zamarzniętej szyby
zdążyła spojrzeć jeszcze
jej spojrzenie zostało w na krawędzi naszych serc
bo nie ośmieliliśmy się
wpuścić jej do środka
a potem poniosła swoje ciepło w zimno roześmianych
miast
innych miast
jej cień pozostał jeszcze przez chwilę na szkle
Kim jesteś, kim byłaś, zmienna?
